Hårfletta

Det var ei historie som ho Jørgine Trondsen i Risøyhamn fortalte, ifrå kjerkegården på Dverberg. Det var den tid ho gjekk i masjonsskolen der. Så veit du at ei tid var det skikk å grave opp graver når de blei så og så gamle, for å sette ned i de same gravene. Konfirmantane de fór nu alle steden'; så var de på kjerkegården og. Der såg ho Jørgine ei gul lita hårfletta låg - altså var der groven opp ei barnegrav. Fletta løsna og var ikkje blitt moka ned, og ho syntest denna fletta var så pen at ho tok ho med seg og la ho i leddika på bumma si.

Etterpå blei ho så rar, og ho klaga seg vel for folk, for de sa med ho at ho måtte prøve å gå og snakke med presten. Det var han Aschenberg som var prest i Dverberg då (1866-1873). Ho gjekk åt presten, og han til å spørre ho ut: «Du har nu vel ikkje vore på kjerkegården?» Jau da, de hadde vore på kjerkegården både ho og de andre. «Ja,» sei han, «tok du noke med deg?» Ja, så sa ho det som sant var. Då sei han: «Å du uforstandige barn! Men nu må du gå heim, ta hårfletta og gå til bakers med ho og legge ho der du tok ho, og så be om forlatels og lese Fadervåret. Så spørst det om du ikkje skal bli kvitt det». - Og det gjorde ho.