Tisterberg

Det var den same karen på Bleik som hadde vore inntadd hos huldra i tre dagar mens han var liten. - Han hadde vore ein tur i marka ein dag, og skulle heim. Han kom pund Ra gåande, i sjøkanten, og føret var glatt.

Best som det er, så dett kallen og møsse' det han har i handa. Det var ein rund og kvit geitost av det slaget som folk osta i den tida. - Då var der noken i bergan ovom som tistra og log:

«Mannen datt og osten trilla, hi-hi-hi!»

Og de småe bergan som han hørte denna tistringa ifrå, de heiter Tisterbergan den dag i dag.

Så var det ei anna fortelling som bregda på det same: Det var visstnok han Andreas Persa i Dalen, ein gong han var gåande på Bø. Så hadde han ein dåse i skreppa, og då han kom frammed Refsnesset ein stad, snåva han og datt berre så dåsen for trillande bortover marka. Då hørte han det knistra:

«Hihihihihihihihi - mannen datt, dåsen trilla!¹»

På Bø gjekk der og fortellingar om at de hadde hørt det tistra i berg og steinar, kanske især nord på Bøstranda.

Det ligg nærmast føre at Tisterberget i Skarstein-marka også har fått namn av tistertroll eller anna pusk². - Men som han sa, mannen: «Eg har rett nok ikkje hørt noke tist om det».

¹      Frå Mehus i Kvæfjorden er fortalt om ein mann som ikkje la merke til at der var hol i mjølsekken: «Mannen kjøre' og rogen ryr, ha-ha-ha-a!» sa det.
²      Inni  Hjørundfjorden  (Jørnfjorden)  i  Bø  ligg  dei høge Tisterhaugan.  Der var det danseplatt før - av det vil enkelte forklare «tistringa» i namnet.