Tre mann på Åsen

Ein gong for lenge, lenge sidan kom tre mann i lag opp på Åsen («Åse-åsen»). Der stilla de seg opp, og berre såg og såg, for det var så vakkert.

Så sa den eine karen, som stod og såg innover Roksdalen:

Å næ se! - Ja, så blei det å heite Ånesse der. Og den hin karen på sin måte:

Å se! - Han stod og såg sørover, han, og slik blei det heitande Åse der. Men den tredje, han snudde seg og såg nordover, og der var det så fint at han fekk berre fram:

Å! - Og det namnet var det gården kom til å ha.

(Ole Enoksen, Å).